Zaterdag 28 maart mochten we aantreden tegen De Zeven Pionnen in Epe, die overigens wel met 8 man speelden. Inmiddels spelen we vrijwel elk seizoen wel tegen ze en waren ze vorig jaar tegenstander in de beker. Geen onbekenden dus.
Met afstand heeft de club uit Epe de mooiste locatie die ik ken. Het oude gemeentehuis, waarin we in de raadzaal mochten plaatsnemen. Achter het gemeentehuis zit het Kulturhuis, waar van alles te beleven is. Zo ook de analyseruimte met een bar. Gelukkig was er geen mens te bekennen, alleen schakers.
We hebben geen geheel smetteloze reeks, maar altijd spannende wedstrijden tegen de Zeven pionnen. In een seizoen lang geleden, op een donkere avond in november, speelden we voor het eerst in de 3e klasse OSBO tegen ze. We stonden nr 1 en 2 van de poule, maar het vertrouwen was dusdanig groot dat Karel wel dacht aan de kant te kunnen blijven. Uiteindelijk werd het 3–3, waardoor we nog net in bordpunten voor lagen en dat jaar kampioen werden.
Eenmaal achter de borden begon Karel op 1 met wit een Alapin en kreeg een scherpe stelling. Zwart won een pion, maar Karel kreeg een gevaarlijke aanval op de koning.
Jan kwam met zwart rustig uit de opening tegen het Jobava London. Jeroen speelde op bord 3 een positionele partij na 1.c4. Anton kreeg met zwart een vierpaardenspel waarin wit druk zette richting zijn koning.