Enigszins verzwakt door afwezigheid van Emile en Jan begonnen we aan een belangrijke wedstrijd, gezien de niet zo florissante stand op de ranglijst, maar dat gold ook voor de tegenstander. Tijs en Oscar waren gelukkig bereid om in te vallen en dat pakte goed uit.
Jeroen en Karel waren naar bord 1 en 2 gepromoveerd dus dat was ook meteen een vuurproef.

Aan bord 1 mocht Jeroen met zwart een voor wit verwarrende benko-gambietvariant op het bord brengen: in deze graif-benko zitten een paar mooie,zeer verleidelijke valletjes waarvoor ook deze witspeler viel.
na 10 zetten zat die de helft van de partij wanhopig hoofd te schudden. kwam waarschijnlijk doordat hij zoals hij achteraf vertelde, op de club dacht wel te hebben geleerd met benko om te gaan maar deze variant was andere koek !
hoe het ook zij: na een voor Jeroen voordelig lopende strijd wist hij het toch weer spannend te maken met een paard(schijn)offer op f2: mooi voor de buhne maar effectief?? meestal niet dus.
met hulp van de engine kwam ik erachter dat de logische beste zet natuurlijk was:met Lc8-a6 activeren van het minst actieve stuk en de aanval verder versterken. wijsheid achteraf...
maar ook de tegenstander was het spoor enigszins bijster en met toren loper en pion tegen dame is het, zeker met een kwetsbare koning altijd gevaarlijk. dat bleek toen Jeroen plots een matnetje kon weven en het pleit was beslecht. 0-1

bord 2 kreeg Karel met wit een Caro-Kann ( e4, c6) voorgeschoteld , die hij op geheel eigen wijze be ( sommigen zouden zeggen mis)handelde.
de tegenstander wist niet hoe hij hier nu mee om moest gaan ,en in plaats van het kwetsbare witte centrum stevig aan te pakken met F6,zette hij met veel voorbereiding (G6,H5) gewoontegetrouw een paard op F5 wat daar, bij afwezigheid van pion D4 eigenlijk niets deed en later roemloos door G4 werd verjaagd. intussen had zwart ,kennelijk beducht voor Karels aanvalskunsten, dameruil afgedwongen.
ook dwong hij, kennelijk beducht voor Karels aanvalskunsten, ruil van de witte dame af ( maar hoe bang moet je zijn voor een dame op F2?) in het vervolg stelde Karel zijn stukken veel actiever op , bevorderde zijn zwakke G-pion tot promovendus wat zwart dermate in paniek bracht dat hij een paardvorkje toeliet: 1-0

aan bord 3 zat Anthon met zwart nog enigszins van ziekte te herstellen en wit gaf hem daartoe alle kans met een tamme Italiaanse opening, die dan ook de benaming guoco piano of zelfs pianissimo heeft ( rustig of zeer rustig spel)
vanzelfsprekend kwamer een bijna symmetrische stelling op het bord, waarin wit met g4 nog wat probeerde maar toen Anthon volgens het bekende recept: centrumactiviteit stellen tegenover vleugelaanval, werd de vrede snel getekend.

aan bord 4 kreeg Rick ook al een Caro Kann tegen zich maar hij deed het geheel anders dan Karel: na openen van de stelling en grootscheepse afruil had hij in een toreneindspel klein voordeel, wat hooguit aan Magnus was uitbesteed. remise dus

aan bord 5 speelde Jurrian met zwart na een Engelse omweg (c4) een koningsindier, die, als wit op e5 ruilt zoals hier gebeurde, meestal door toren- en dameruil over de d-lijn snel verzandt in remise
Jurrian dacht daar anders over en opende met F7-f5 een tweede front waarbij er wat gaten in zijn koningsvleugel vielen. de witte dame dook daar (te) gretig in om zich luttele zetten later ingesloten te weten door pionnen en lopers. geen gezond gezelschap voor een dame alleen en haar was dan ook geen lang leven beschoren.
daarna was het voor Jurrian een koud kunstje om met zijn nog wel zeer levendige dame de zaak tot een goed einde te brengen

aan bord 6 bracht Erik zijn geliefde Jobava London op het bord, wat in den beginne voorspoedig verliep: een bijna volledig begraven zwarte loper. gaf duidelijk voordeel. tot Erik door een kleine slordigheid zelf een stuk verloor.

later had hij door het mobilisereen van 2 vrijpionnen in een goed behandeld eindspel al weer ruim gelijk spel vlg Stockfish.
maar een 2e tactisch ongelukje in de vorm van paardvork werd hem fataal.
soms speel je de hele wedstrijd veel beter dan de ander op 2 zetten na...

aan bord 7 kwam Oscar in een koningsindier niet lekker uit de verf met een paard wat via B6 op A8 terechtkwam. niet alle "horses on the rim " zijn even dim maar A8...

aan bord 8 kreeg Tijs een dutch stonewall ( c6-d5-e6-f5) tegen zich en onder het motto: wat jij kan, kan ik ook ,stelde hij er een bijna identieke opstelling tegenover.
maar hij behandelde de stelling positioneel wel gezonder waardoor hij een betere pionnenstructuur over hield.
en toen zwart ook nog door slechte opstelling van zijn lopers en een zwakke pion op e6 tactische kansen gaf, greep Tijs die met beide handen!

totaaluitslag 5-3, onze grootste winst tot nu toe. dat werd savonds naar behoren bij de Chinees gevierd.